قابوس نامه

 

«هر آدمئی که حی ناطق باشد ** باید که چو عذرا و چو وامق باشد.»

«هرکو نه چنین بود منافق باشد ** مرد نبود هرکه نه عاشق باشد.»

«هرکه با رسوا نشیند عاقبت رسوا شود** تنهائی به ز هم جالس بد.»

«همچنانکه گفته اند الجنون فنون** دیوانگی گونه گونه است.»

قابوس نامه

• «با مردم بی هنر دوستی مکن که مردم بی هنر نه دوستی را شاید نه دشمنی را.»

• «بپرهیز از نادانی که خود را دانا شمرد.»

• «بجز پیرسالار لشکر مباد.»

• «بسیار گفتن دوم بی خردی است.»

• «به حهان فرومایه تر از آن کسی نبود که دیگری را بدو حاجتی بود و تواند اجابت کردن و نکند.»

• «به خویشاوندان کم از خویش محتاج بودن مصیبتی عظیم دان که در آب مردن به که از غوک زنهار خواستن.»

قابوس نامه

نکاتی از قابوس نامه:

• «اگر تو را دشمنی باشد دلتنگ مشو که هرکه را دشمنی نباشد، بی قدر و بها باشد.»

• «اگر خواهی از پشیمانی دراز ایمن گردی به هوای دل کار مکن.»

• «اگر خواهی از رنجیدگی دور باشی آن چه نرود مران.»

• «اگر خواهی از زیرکان باشی در آئینه کسان مبین.»

• «اگر خواهی از شمار آزادمردان باشی طمع را در دل خویش جای مده.»
  
• «چرا زنده شمرد خود را کسی که زندگانی او جز به کام او باشد.»

• «چرا دشمن نخوانی کسی را که جوانمردی خود، آزار مردمان داند.» 

• «چنان که شیخ ابوسعید ابوالخیر گفته است آدمی از چهار چیز ناگزیر بود: اول نانی، دویم خلقانی (جامه کهنه)، سیم ویرانی، چهارم جانانی.»

• «چنان که عیب دوستی و یا عیب شخص محتشمی بر تو معلوم شود، زنهار مگوئی.»