مسافر خيال

شعری از خودم

darkhasti4u — Wed, 05 Aug 2009 16:06:18 GMT

"مهر تو "

دوست دارم كه به تو عاشق و شيدا گردم

از همه دور و زمـان گرد تو تنها گردم

و به هـر كوي فـقـط نـام تو فرياد كنـم

در تمـناي دو چشمت همه دنيا گردم

مهـر تو هم ار بـه دل بگيـرم هيـهـات

در پـي قافـله عشق تو همچون گردم

هـر وقـت در ايـن دايـره افـتـادم بـاز

مي كنم عهد كه در راه تو پر پر گردم

نوشته ای از خودم

darkhasti4u — Thu, 16 Jul 2009 16:59:18 GMT

كاش مي دانستم اين عنكبوت قاب بسته در فكرم به چه مي انديشد؟

و اين صداي مبهم سكوت در پس ديوار ذهنم چه نجوا مي كند ؟

چرا هرگز تلنگري به خودم نمي آورد ،گاهي هيچ نمي پرسد آي ! كجايي؟؟

در اين سالها، بي هيچ پرسشي به گوشة تنهايي سردخانة ذهنم نشسته بي صدا.

زمان مرا به كجا مي برد آيا؟ و همين روزن انديشه هاي من، من را ؟ چرا به خاك مي سپرم اين موهبت الهي را؟

باز از نو به خودم فكر مي كنم ، از پس پسمانده هاي بي فكري. و باز مي كنم دريچة غبار آلود آن ديواركذايي را...

و خودم را به زماني مي سپارم كه روز ازل مرا بدان سپردند بي هيچ درك، شايد امروز زمانه دركم كند، شايد هرگز، من همانم كه ... كه از سر بي فكري به خاك تن داده ام شايد و شايد نه!

۸۷/۱۱/۲۵

یک شعر زیبا و خاطره انگیز

darkhasti4u — Wed, 10 Jun 2009 10:51:11 GMT

بي تو مهتاب شبي باز از آن کوچه گذشتم ،

همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم ،

شدم آن عاشق ديوانه که بودم

در نهانخانه جانم گل ياد تو درخشيد ،

باغ صد خاطره خنديد

عطر صد خاطره پيچيد ،

يادم آمد که شبي با هم از آن کوچه گذشتيم

پر گشوديم و درآن خلوت دلخواسته گشتيم ،

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت ،

من همه محو تماشاي نگاهت

آسمان صاف و شب آرام ،

بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فرو ريخته در آب ،

شاخه ها دست بر آورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ ،

همه دل داده به آواز شباهنگ

يادم آيد تو به من گفتي از اين عشق حذر کن ،

لحظه اي چند بر اين آب نظر کن

آب آيينه عشق گذران است ،

تو که امروز نگاهت به نگاهي نگران است

باش فردا که دلت با دگران است ،

تا فراموش کني چندي از اين شهر سفر کن

با تو گفتم حذر از عشق ؟ ندانم ،

سفر از پيش تو ؟ هرگز نتوانم

روز اول که دل من به تمناي تو پر زد ،

چون کبوتر لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدي من نه رميدم نه گسستم ،

بازگفتم که تو صيادي و من آهوي دشتم

تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم ،

حذر از عشق ندانم

سفر از پيش تو هرگز نتوانم نتوانم ،

اشکي از شاخه فرو ريخت

مرغ شب ناله تلخي زد و بگريخت ،

اشک در چشم تو لرزيد

ماه بر عشق تو خنديد ،

يادم آيد که دگر از تو جوابي نشنيدم

پاي در دامن اندوه کشيدم ،

نگسستم نرميدم

رفت در ظلمت غم آن شب و شبهاي دگر هم ،

نه گرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم

نه کني ديگر از آن کوچه گذر هم ،

بي تو اما به چه حالي من از آن کوچه گذشتم

فريدون مشيري

شعری از خودم

darkhasti4u — Mon, 18 May 2009 05:44:22 GMT

" مرگ "

و ايـن آخرين آفـتابِ عمـرم بـود آخـرين سپـيده قـبـل از مـرگ

در مــيـان سـيـاهــي اوهـــام من در انـديشة همين يك برگ

آخــريـن بـرگِ دفـتــرِ عـمـرم كـه شـده پـاره پـاره و بی رنگ

زنــدگـي يـكـي ، دو روزي بــود روز اول با من و ديگري در جنگ

به هنـگام گريـه چــون سـيـل و بـه هنـگام سـوختن شـد سنگ

سنـگِ آتـشيـنِ دهــر كوبـيـد و شررش شعله زد بر وجودم رنگ

و كنون بـر سرم سايه اي افكند سايه اي! همان ساية كبودِ مرگ

نجوا

" اي سنگدلان ! "

darkhasti4u — Sun, 19 Apr 2009 22:18:55 GMT

اي چشمهاتان خيره بر زمين

و اي دهانهاتان باز مانده از وحشت

شما را راه و گزيري نيست

و گر هم هست ،

شما را پاي گريزي نيست اي سنگدلان !

چو ساحلِ دريا مشت مي خوريد هر دم

از نعره ها و خشم هاي اين درياي بي پاياب

آن همه خانه ها كه بر سر كسان كرديد آوار

اينك ، خشت خشتش

بر سر هايتان كوبيده خواهد شد

از هر در كلوخي و از هر بام تيري است زهر آلود

كه بر پيكرِ چون سنگتان آيد فرود اي سنگدلان !

آن ناله هاي شبانة پيرزن

تنها و بي كس

نشسته از پس چينه اي ويران

بگيرد چون آهِ مادر ، پايتان را !

نجوا

شعری از خودم

darkhasti4u — Sun, 15 Feb 2009 14:25:18 GMT

من اگر با تو سر یاری ندارم

مکن عیبم که تقصیری ندارم

از این دنیا مرا حاصل همین بود

که غیر از تو دل آزاری ندارم

اگر دارم سری دیوانه و مست

بدان جز می تسلایی ندارم

شعری از مریم حیدر زاده

darkhasti4u — Thu, 28 Aug 2008 10:17:18 GMT

شايد اشتباهه اما عاشقا دروغ مي گن

آدماي مهربون و با وفا دروغ مي گن

اونا كه مي گن كه تا هميشه ديوونتونن

بذا بي پرده بگم كه به شما دروغ مي گن

اونا كه مي ان به اين بهونه ها ، كه اومدن

از توي شهر قشنگ قصه ها ، دروغ مي گن

اونا كه فدات بشم تيكه كلامشون شده

به تموم آسمونا ، به خدا دروغ مي گن

اونا كه با قسم و آيه مي خوان بهت بگن

تا قيامت نمي شن ازت جدا ، دروغ مي گن

"مریم حیدر زاده"

شعري از خودم

darkhasti4u — Tue, 19 Aug 2008 18:55:18 GMT

" جوابِ آتشين "

سرد است خانه

بي تنورِ گرمِ پرسش هاي بي پاسخ

در پي آشفتگي هاي هفت رنگِ

اين شاخه هاي لختِ خشكيده

سر به سر در اجاقِ صحبتِ مردانِ سرگردان

يكي را بي سبب در جاده هاي

نا تمامِ رفته بي حاصل ، سرد مي سوزد

اين چه سرابي است ! چه سرابي ؟!

تا آسمان ، مهتاب مي پرسد :

" كجا يابم جوابِ آتشينِ

رنج هاي مانده بر دوشِ زمين را

گرم و بي دود "

شعر خودم

darkhasti4u — Thu, 26 Jun 2008 20:49:18 GMT

پرواز

تــا آخـــر دنـــيا پــــرواز كـــن بـــا مـــن از روي سرمسـتي آواز كن با من

اين نامـــه هـاي پــر مـهر و شـيريـن را بـا دســتان گـرمـت بـاز كن با من

گر نغمه اي داري شب تا سحر هر دم اين حس زيبا را تو ساز كن با من

نجوا

87/4/5

شعري از خودم

darkhasti4u — Tue, 15 Apr 2008 15:13:18 GMT

"بـهـار زنــدگـي"

اي بـهـار زنــدگـي بـا مـن بـگـو اســرار خـود

اي كه بي حاصل گذشتي بي خبر از حال خود

تك بهـار عـمر تو از يك خـزان افـزون كـه نيـست

ليـك درياب ايـن دو را از سال هاي عـمر خود